Blogger templates

«Τον δε φόβον ημών ου μη φοβηθώμεν ουδ' ου μη ταραχθώμεν, ότι μεθ' ημών ο Θεός»

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

Των απελπισμένων η Ελπίς και τον Εσκοτισμένων το φώς.........


Optimized-aganna.jpgΟ μακάριος Αββάς Παύλος ο απλούς διηγήθηκε το εξής γεγονός.

Είχα έναν μαθητή, ο οποίος χωρίς εγώ να το γνωρίζω έπεφτε σε διάφορες αμαρτίες. Συνέβη λοιπόν και αυτός απέθανε.
Και προσευχήθηκα στον Θεό εκτενώς, παρεκάλεσα και την Αγίαν Θεοτόκο, να μου φανερωθή με ποιούς ευρίσκεται η ψυχή του μετά την έξοδο από το σώμα. Πέρασα αρκετές ημέρες στην προσευχή και τότε ήλθα σε έκστασι.
Και βλέπω τον μαθητή μου να βαστάζεται από δύο αγνώστους και να μην έχη καμμιά ενέργεια ούτε ψυχική ούτε σωματική, ούτε ωμιλούσε καθόλου, αλλά ήταν ωσάν απολιθωμένος. Εγ| ήμουν σε μεγάλη αγωνία ...;
Τότε, σαν να μου ήλθε θεϊκή έμπνευσι, θυμήθηκα αυτό που είπε ο Κύριος: «Τον μη ενδεδυμένον ένδυμα γάμου, δήσαντες αυτού χείρας και πόδας, εμβάλετε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων» ...;
Οταν συνήλθα από την έκστασι, άρχισα να λυπούμαι υπερβολικά και να αδημονώ. Εκανα ελεημοσύνες το κατά δύναμιν υπέρ της ψυχής του και Θείες Λειτουργίες. Παρακαλούσα την Αγίαν Θεοτόκο να ελεηθή αυτός. Παρακαλούσα επίσης υπέρ αυτού τον φιλάνθρωπο Θεό. Και άρχισα να κοπιάζω στην άσκησι και να ξηροφαγώ, ενώ είχα φθάσει σε τόσο βαθύ γήρας.
Μετά λοιπόν από ολίγες ημέρες, βλέπω την Παναγία Θεοτόκο, η οποία μου είπε: «Γιατί λυπείσαι και αδημονείς, παππούλη;». Εγ| απάντησα: «Για τον αδελφό, Δέσποινά μου, διότι τον είδα σε κακή κατάστασι ...;». Αυτή απεκρίθη και είπε: « Εσύ δεν ήσουν που παρεκάλεσες, επειδή ήθελες να τον ιδής; Να λοιπόν, πληροφορήθηκες ...;».
Και εγώ είπα: «Ναι, σε ικετεύω, εγώ παρεκάλεσα, αλλά δεν ήθελα να τον ιδώ στην κατάστασι αυτή. Διότι σε τι μου χρησιμεύει να τον ιδώ και να κλαίω και να πονώ; ...;».
Την άλλη ημέρα είδα (σε έκστασι) πάλι τον αδελφό να έρχεται προς εμένα περιχαρής, να προχωρή μόνος του, να γελάη ...; Και μου λέγει: «Οι πρεσβείες σου, πάτερ, έκαμψαν την Παναγία Θεοτόκο, διότι σε αγαπάει υπερβολικά ...; Και παρεκάλεσε τον Σωτήρα να λυθώ από τα δεσμά, διότι ήμουν περιεσφιγμένος με τα σχοινιά των αμαρτιών μου ...;».
Οταν ο αδελφός είπε αυτά τα λόγια, εγώ γέμισα από χαρά. Και αμέσως είδα την Παναγία Θεοτόκο και μου λέγει: « Ελαβες πληροφορία, Γέροντα, έστω και τώρα; ...;». Εγ| αποκρίθηκα: «Ναι, Δέσποινά μου, και χάρηκα πάρα πολύ, διότι είδα αυτόν να είναι σε άνεσι ...;». Εκείνη μου απάντησε: «Πήγαινε λοιπόν και να θυμάσαι πάντοτε τον αδελφό με προσευχές, με ελεημοσύνες και με Θείες Λειτουργίες ...; Διότι βοηθάει υπερβολικά τους κοιμηθέντας η ελεημοσύνη και η Λειτουργία».

Απο το Μέγα Γεροντικό