Blogger templates

«Τον δε φόβον ημών ου μη φοβηθώμεν ουδ' ου μη ταραχθώμεν, ότι μεθ' ημών ο Θεός»

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Η ‘’τεθλιμμένη οδός’’ της χριστιανικής ζωής.

«Από τα πρώτα βήματα της χριστιανικής του ζωής ο άνθρωπος συναντάει πολλές δυσκολίες. Και όσο προχωράει, τόσο μεγαλώνουν οι δυσκολίες.
Το είπε, άλλωστε, ο Κύριος· ‘’Στενή η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν’’. Όποιος, λοιπόν, αποφασίζει να τραβήξει αυτόν τον δρόμο και να περάσει αυτήν την πύλη, πρέπει να οπλιστεί με μεγάλη ανδρεία, για να αντιμετωπίσει νικηφόρα κάθε λογής επιθέσεις, αντιδράσεις, εμπόδια και πειρασμούς. Γι αυτό κι εσείς τώρα προχωρήστε μπροστά με θάρρος, με γενναιότητα και σταθερότητα. Τρέξτε, χωρίς να γυρίζετε πίσω. Τρέξτε σαν τον απόστολο Παύλο, που έλεγε· ‘’Ούτω τρέχω, ως ουκ αδήλως’’. Δηλαδή· ‘’Να, έτσι τρέχω, με τα μάτια στηλωμένα στο τέρμα. Σε ποιο τέρμα; Σε εκείνο που ποθείτε να φτάσετε και εσείς-  στη θέα του Θεού, στη μέθεξή Του, στη βασιλεία Του. Όποιος παλεύει γενναία με τα πάθη του και τηρεί πιστά τις θείες εντολές, αυτός, ανάλογα με την πνευματική του πρόοδο, καθαρίζει την καρδιά του. Και όσο καθαρίζεται, τόσο πλησιάζει τον Κύριο, που υποσχέθηκε και επιθυμεί να κατοικήσει μέσα του, να ενωθεί μαζί του· ‘’Προς αυτόν ελευσόμεθα και μονήν παρ’ αυτώ ποιήσομεν’’. Δεν μας αρέσει η ‘’στενή πύλη’’, δεν μας αρέσει η ‘’τεθλιμμένη οδός’’. Την πλατειά πύλη και την ευρύχωρο οδό θέλουμε. Και τη ζητάμε με στεναγμούς και δάκρυα από τον Κύριο. Μήπως, λοιπόν, δεν ακούει τους στεναγμούς μας; Μήπως δεν βλέπει τα δάκρυά μας; Και βλέπει και ακούει, αλλά ποθεί την σωτηρία μας, όχι την καταστροφή μας. Στο στενό, στο ανηφορικό, στο κακοτράχαλο μονοπάτι των θλίψεων θυμόμαστε τον Θεό και ζητάμε ταπεινά την βοήθειά Του. Μόλις πατήσουμε στον πλατύ κι ευκολοπέραστο δρόμο των απολαύσεων, ξεχνάμε τον Θεό και οδηγούμαστε στην αιώνια απώλεια. Ο απόστολος Παύλος, γνωρίζοντας την ωφέλεια των θλίψεων, χαιρόταν για τα παθήματά του. Ο ίδιος απόστολος μας βεβαιώνει, πως όλες τις δυσκολίες μπορούμε να τις ξεπεράσουμε με τη βοήθεια του Χριστού, που μας αγάπησε. Άλλωστε, η δύναμη και η χάρη του Θεού φανερώνονται στην πληρότητά τους και κατοικούν μέσα μας, όταν ακριβώς βρισκόμαστε σε αδυναμία, στενοχώρια, θλίψη, ασθένεια, στενότητα». (Από το βιβλίο, ‘’Χειραγωγία στην πνευματική ζωή).


 http://exprotestant.blogspot.com