Blogger templates

«Τον δε φόβον ημών ου μη φοβηθώμεν ουδ' ου μη ταραχθώμεν, ότι μεθ' ημών ο Θεός»

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Το Θαύμα της νηστείας

Μεταξύ των βιβλίων που έγραψε ο Πωλ Μπράγγ, σχετικά με την υγεία των ανθρώπων, είναι και το “The Miracle of Fasting” (Το Θαύμα της Νηστείας – Σάντα Μπάρμπαρα Καλιφόρνια). Ο Μπράγγ ήταν θαυμαστής των Ελλήνων Ορθοδόξων μοναχών των Αγίων Τόπων, διότι διαπίστωσε ότι και γι’ αυτούς η νηστεία ήταν τρόπος του βίου, και είδε τρανώς σ’ αυτούς τους ωραίους καρπούς της νηστείας, τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή. Στο προαναφερθέν βιβλίο του γράφει πως σε μια από τις περιοδείες του στην Παλαιστίνη, ανέβηκε στην κορυφή του Όρους του Πειρασμού «όπου λέγεται ότι ο Ιησούς επειράσθη υπό του διαβόλου μετά από νηστεία σαράντα ημερών και σαράντα νυκτών»...
Κατεβαίνοντας, πέρασε από ένα μοναστήρι όπου γράφει, «έμεναν δέκα ηλικιωμένοι Έλληνες μοναχοί, οι οποίοι ζούσαν εν πτωχεία. Ακολουθώντας την αρχαία συνήθεια να χαιρετούν οποιονδήποτε ξένο, ωσάν να είναι ο Χριστός διαβαίνων, τούτοι οι μοναχοί με καλωσόρισαν με ωραία αβροφροσύνη. Με ξενάγησαν σε διάφορα μέρη του μοναστηριού. Μου έδειξαν μεταξύ άλλων ένα σπήλαιο, το οποίο, μου είπε ο ξεναγός μου, ότι ήταν ακριβώς το σημείο όπου ο Ιησούς νήστευσε επί σαράντα ημέρες και σαράντα νύκτες, και επειράσθη υπό του διαβόλου…
»Οι μοναχοί μου είπαν ότι νηστεύουν δύο ημέρες κάθε εβδομάδα, και δύο φορές τον χρόνο επί σαράντα ημέρες και νύχτες μέσα στο σπήλαιο. Αισθάνονταν ότι η νηστεία αυτή όχι μόνο τους έδινε πνευματικό φωτισμό, αλλά και είχε προσθέσει στην ζωή τους πολλά σθεναρά έτη… Το παρουσιαστικό τους αποτελούσε βεβαίωση τούτου. Αν και πολύ προχωρημένοι στην ηλικία, οι άνδρες αυτοί είχαν μεγάλη ευκαμψία στα σώματά τους. Απαιτούσε πολλή σωματική αντοχή το έργο της διατηρήσεως του μοναστηριού σε καλή κατάσταση σε τούτη την τραχεία έρημο και τούτο τον καύσωνα. Όλοι τους ήσαν ισχνοί και μυώδεις, με το χρώμα της υγείας στο δέρμα τους και φωτεινά, ζωηρά μάτια – κανείς απ’ αυτούς δεν φορούσε ματογυάλια…
»Η πνευματική τους κατάσταση φανερωνόταν στην γνήσια αδελφική αγάπη που απένεμαν σε μένα, έναν ξένο. Στο τέλος της επισκέψεώς μου, ένας από τους μοναχούς με συνόδευσε στην εξώθυρα της Μονής, με φίλησε και στα δύο μάγουλα, και μου έδωσε την ευλογία του στην Ελληνική γλώσσα…»
 
 http://stratisandriotis.blogspot.com