Blogger templates

«Τον δε φόβον ημών ου μη φοβηθώμεν ουδ' ου μη ταραχθώμεν, ότι μεθ' ημών ο Θεός»

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

Ο Θάνατος του Χριστού


Κορύφωση του Θείου Δράματος τη Μεγάλη ΠαρασκευήΓι τος περισσότερουςνθρώπους  θάνατος εναι σχατη πόδειξη δουλείας. Εμαστε νίσχυροι πέναντί του. Μπορομε ν τνπομακρύνουμε, λλ χι ντν περβομε. Γι τος περισσότερους  θάνατοςποτελε τ βιολογικ καριστικ τέρμα τς νθρώπινηςπαρξης. Δν πάρχει λογικπόδειξη πιστροφς π τ"πέκεινα", τ μετ τν θάνατο, μ ποτέλεσμα  θλίψη ν εναινυπέρβλητη. πέναντι στν θάνατο  νθρωπος ζε μ τν φόβο  κείνη τν λπίδα τι τ τέλος δν θ λθει.

 Χριστς ζησε τν θάνατο, χι ς βιολογικ τέρμα  ς ναπόδραστη κατάσταση, λλ ς πακο στ θέλημα το Πατέρα Του. φτασε τν φύση Του, πο εχε τν θανασία δεδομένη, καθς δν εχε μαρτία, στ κατώφλι τοθανάτου κα τ πέρασε σωματικά, γι ν μς δείξει τι  θάνατος εναι τ τέρμα, μόνο ταν συνοδεύεται π τν χωρισμ π τ Θεό. Ατς πο ζε τ Θε μ πακο στ θέλημά Του, ατς πο γωνίζεται ναντίον τςμαρτίας,  ποία εναι  θάνατος, λευθερώνεται κόμη κα π τ δεσμ το θανάτου, γιατί κολουθε τν Χριστό.

"Ἐὰν μ  κόκκος το σίτου πεσν ες τν γν ποθάνη, ατς μόνος μένει. ἐὰν δ ποθάνη, πολν καρπν φέρη", μς λέει  Κύριος. Ατ σημαίνει τι  θάνατος ποτελε γι μς τος θνητος τν φορμή, πολν καρπ νφέρουμε, ν ζομε μ πακο στ Θεό.  Χριστς μς δίδαξε τι ατ εναι κατορθωτό. ν πεθάνουμε ς πρς τν...
μαρτία, δηλαδ νεκρώσουμε τ πάθη κα τς κακίες μας, τότε οσιαστικ φέρουμε πολν καρπό, τς γάπης, τςρετς, τς πίστης στ Θεό, γιατί ατ εναι τ θέλημά Του γιά μας. ν πεθάνει  γωισμός μας, μ τν σκηση, τν προσπάθεια, τν ταπείνωση, τν θυσία, τότε πολν καρπ φέρουμε. Τραβμε τν χάρη κα τ λεος το Θεο κατότε, κόμα κα  βιολογικς θάνατος εναι τ σημεο κενο τς ζως πο μς παλλάσσει π τν φθορ κα τνμαρτία κα μς φέρνει κοντ σ' Ατν πο πέθανε γιά μας, τν Χριστό.
 Χριστς ναπαύεται στν τάφο σωματικά.  Χριστς κηρύττει στν ’δη τ Ζωή. Κα θ ναστηθε ς  λέων, ατεξουσίως, κα θ τραβήξει μαζί Του σους τν πίστεψαν, λλ κα σους τν πιστεύουν, σους τος γγίζει τμήνυμα, τ πρόσωπο,  κοινωνία μαζί Του. λευθερωνόμαστε π τ θάνατο, χάρις στν θάνατο το Σωτήρα. λα πλέον εναι διαφορετικά. Δν φοβόμαστε τ θάνατο, γιατί θ μς πάει σ' Ατν πο μς γαπ κα γαπομε. Κα θπεριμένουμε τν Δευτέρα Παρουσία, γι ν γευτε κα τ σμα μας, ατ τν νεκλάλητη χαρά. Ατ τννεκλάλητη λευθερία. Ατ τν νεκλάλητη αώνια ζωή.
ΙΜΔημ